Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο (αν....)

 

του Μανόλη Μπουχαλάκη

Στο εμπόριο λένε πως ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Ωστόσο, σε κάτι παλιά συνεργεία αυτοκινήτων η φράση αυτή συνοδεύεται από μια σειρά "αν και εφόσον" που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αν αφεθεί ο μάστορας να κάνει τη δουλειά του και πληρωθεί επαρκώς για αυτή, τότε φυσικά και το...δίκιο ανήκει στον πελάτη!

Ομοίως και στην εκμάθηση των Αγγλικών. Ο,,,,πελάτης έχει πάντα δίκιο, εφόσον:

• Δεν ορίζει ο ίδιος το επίπεδο του ή των παιδιών του αυθαιρέτως και επειδή έτσι του καπνίζει, για να υπερπηδήσει τάξεις και να γλιτώσει κόπο και χρήμα
• Δεν πετάει την αμίμητη αερολογία "θέλω απλώς να συνεννοούμαι",η οποία αερολογία παραπέμπει στο προηγούμενο point
• Δεν παζαρεύει την τιμή που ορίζει ο καθηγητής επειδή πιστεύει πως κάποια φοιτήτρια αγγλικής φιλολογίας (ή φοιτήτρια γενικώς) θα έρθει σπίτι του με 5 ευρώ την ώρα
• Δεν χάνει μαθήματα επί αληθεία ή επί προφάσει, γιατί του έπεσαν δύσκολα ή, ξανά, για να γλιτώσει κόπο και χρήμα
• Δεν ζητάει μαθήματα για τα παιδιά του ταυτόχρονα με ωδεία, καράτε, χορούς, κιθάρα, μπάσκετ, σουντόκου, σκάκι, συνεδρίες ψυχολογίας και αυτογνωσίας, γιόγκα και πιλάτες
• Δεν κρίνει ο ίδιος ποιό πιστοποιητικό θέλει να δώσει επειδή πήρε πληροφορίες από τη γειτόνισσα, την ξαδέρφη της ανιψιάς, την κομμώτρια την καπάτσα που όλα τα ξέρει και τα αναλύει, τον Στάθη τον ταξιτζή που έχει ζήσει στην Αυστραλία και ξέρει τι θα πει να φεύγεις για τα ξένα με 20 δολάρια (Αυστραλίας) στην τσέπη
• Δεν μας αποκρύπτει πως ο ίδιος ή τα παιδιά του έχουν μαθησιακές δυσκολίες και ότι έχουν ήδη αλλάξει σαράντα καθηγητές επειδή προτιμούν να "θάβουν" το θέμα αντί να ζητήσουν επαγγελματική βοήθεια από τα ΚΕΔΑΣΥ ή από ειδικούς παιδαγωγούς
  
  
  Και τέλος,
• Αναγνωρίζει την αξία, την εμπειρία και την προσωπικότητα μας και δεν μας θεωρεί ένα πουκάμισο που αν του αρέσει το χρώμα ή ο γιακάς το κρατάει!