Η σημασία της λογοτεχνίας στην εκμάθηση της Αγγλικής

 του Μανόλη Μπουχαλάκη

Είναι γνωστό πως η λογοτεχνία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μελέτης της Αγγλικής γλώσσας. Στα μεγαλύτερα επίπεδα και στα παλαιότερου τύπου πιστοποιητικά ζητείται η σύνοψη ενός κλασικού έργου, π.χ. The Great Gatsby, Grapes of Wrath, To Κill a Mockingbird, κλπ. 

Η επιλογή τέτοιων έργων γίνεται ακριβώς για να καταπιαστεί ο αναγνώστης με σημαντικά κοινωνικά γεγονότα που δημιουργούν διάφορα προβλήματα: Τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση, τις φυλετικές διακρίσεις, τη νεανική επιπολαιότητα, τη ματαιοδοξία και τις λάθος επιλογές στη ζωή. 

Πέραν όμως των readers, η λογοτεχνία ως πανανθρώπινος τρόπος έκφρασης που υπάρχει από την αρχαιότητα μέσω των επών, των ποιημάτων και της θεατρικής προσαρμογής ηρωϊκών ιστοριών αλλά και ρομάντζων, εξακολουθεί να δίνει ανεξάντλητους τίτλους και ιδέες ακόμη και στην εποχή μας της κατακλυσμιαίας πληροφόρησης.

Άν και πλέον ο Ιούλιος Βερν ή ο Ντίκενς δεν έχουν την ίδια ελκυστικότητα για τη σημερινή νεολαία, ούτε φυσικά ο Σέξπηρ ή ο Μίλτον, ωστόσο υπάρχουν πολλοί νεώτεροι συγγραφείς που μπορούν να τραβήξουν την προσοχή των νέων αλλά και των μεγαλύτερων.

Ο H.G. Wells, η Enid Blyton, ο C.S. Lewis, ο J. Tolkien, αλλά και νεώτεροι, έχουν σίγουρα κάτι να προσφέρουν στον αναγνώστη. 

Είναι επίσης γνωστό πως υπάρχουν abridged εκδόσεις πολλών λογοτεχνικών έργων ώστε να είναι αυτά προσιτά ακόμη και στα χαμηλότερα επίπεδα.

Το κυριότερο είναι να μπορέσει ο αναγνώστης και σπουδαστής να εντρυφήσει στις ιδέες και τα νοήματα που κρύβονται πίσω από κάθε έργο και να πει τη γνώμη για τα επιτεύγματα και τις αποτυχίες του ανθρώπου, να λάβει θέση για το αν η ανθρωπότητα συνεχίζει να σκέπτεται το ίδιο όπως την εποχή των Σουμερίων ή αν η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα ήλθαν και απήλθαν χωρίς ουσιαστικά να αλλάξουν την ανθρώπινη ψυχή.

Με αυτό τον τρόπο, ο σπουδαστής "ξεφεύγει" από τα multiple choice, τη βάσανο της γραμματικής και των εκθέσεων και γενικά από τη "σκιά" της αξιολόγησης και αφήνεται να βυθιστεί σε ένα κόσμο ιδεών και σκέψεων στον οποίο καλείται να πάρει θέση, να τοποθετηθεί, να μοιραστεί τα επιχειρήματα του με το συμμαθητή του.

Εξαιρετικό λοιπόν θα ήταν να γίνονταν διαγωνισμοί λογοτεχνικοί όπου μαθητές θα μπορούσαν να προσαρμόσουν ένα κείμενο στο θεατρικό σανίδι, να φτιάξουν δραστηριότητες, παιχνίδια, κουϊζ, να τους δοθούν βραβεία και έπαινοι.

Είναι τεκμηριωμένο πως τέτοιες δραστηριότητες ξεκουράζουν το μαθητή και του δίνουν ένα νόημα και ένα καθαρό σκοπό που δεν περιλαμβάνει την επίτευξη κάποιου σκορ ή το άγχος ενός passing grade.

O γράφων, έχοντας συγγράψει έξι αστυνομικές - ιστορικές νουβέλες στα αγγλικά, έχει διαπιστώσει το σημαντικό ενδιαφέρον ενηλίκων και μη στο να εξερευνούν γεγονότα, να σκέφτονται το πως και το γιατί. 

Παράλληλα, με την εντρύφηση στο σενάριο μιας ιστορίας, ο σπουδαστής έχει τη δυνατότητα να μάθει νέες λέξεις και να δει το ορθό register σε κάθε περίσταση.

Ας στραφούμε περισσότερο στη λογοτεχνία λοιπόν και τα οφέλη θα είναι μεγάλα. Ας αφήσουμε για λίγο τα coursebooks και τα practice tests. 

Υπάρχει ένας πλούσιος κόσμος εκεί έξω που μας περιμένει!