του Μανόλη Μπουχαλάκη
Στο θέμα έχουμε αναφερθεί ξανά. Ο ενήλικας σπουδαστής είναι ένα treasure trove προκλήσεων και απαιτεί μεγάλη υπομονή, ευρηματικότητα και ευφυϊα στη διαχείρηση του.
Κατ' αρχάς, είναι κοινώς αποδεκτό πως ένα 50-60% των ενηλίκων εγκαταλείπει πρόωρα τα μαθήματα του για πολλούς λόγους. Δεν προλαβαίνει να διαβάσει, ψάχνει συνεχώς για φθηνά (ή δωρεάν) μαθήματα, έχει προβλήματα μαθησιακά, οικογενειακά, προσωπικά, οικονομικά, κλπ. Μα το κυριότερο, έχει πολύ λανθασμένες προσδοκίες για το πόσο γρήγορα μπορεί να μάθει.
Για αυτό πολλοί λένε πως θέλουν "μόνο να συννενοούνται" ενώ είναι πρόδηλο πως πίσω από την ατάκα αυτή κρύβεται μια σφοδρή επιθυμία για να τα έχουν όλα άμεσα, άκοπα και με ελάχιστο κόστος.
Η θέση του καθηγητή αγγλικών πρέπει να είναι αταλάντευτη. Αυτό είναι το επίπεδο σου (μετά από τεστ), τόσες ώρες θες για να φτάσεις στον προορισμό σου, τόσο θα πιάσει, χωρίς να χάνεις μαθήματα δια πάσαν νόσον και πάσα ασθένεια (παραφράζω την αυθεντική περικοπή της Βίβλου).
Κατόπιν, είναι ελεύθερος ο σπουδαστής να επιλέξει αν θα ακολουθήσει το πρόγραμμα σπουδών ή αν θα θελήσει να βρει μια κοπελίτσα φοιτήτρια να κάνει και λίγο φλερτ (αν μιλάμε για άνδρα), ή για να εξοικονομήσει το θαυμαστό ποσόν των 200-300 ευρώ το επτάμηνο καταλήγοντας στην ίδια φοιτήτρια ή σε κάποιο φροντιστήριο που του υπόσχεται Λόουερ σε δυο εβδομάδες με 49 ευρώ ή τα λεφτά σας πίσω και δώρο ένα σετ ποτηριών της Άκρον Ίλιον Κρυστάλ (για όσους τη θυμούνται).
Τάξη στο χάος μπορεί να μπει κάλλιστα, αρκεί να μην υπάρξει δισταγμός ή φόβος από την πλευρά του καθηγητή. Πρέπει επίσης να θυμόμαστε πως όποιος μας πει πως έχει αλλάξει πολλούς καθηγητές, δεν σημαίνει πως δι' ασήμαντον αφορμήν και επί ηλιθία προφάσει, δεν μπορεί να αλλάξει και εμάς.
Ο τίμιος, ξεκάθαρος διδάσκων που θέτει το ακριβές πλαίσιο της δουλειάς, είναι και ο έχων το απαραίτητο κύρος και την πυγμή για να διδάξει τη γλώσσα σε αυτό το πολύ ειδικό κομμάτι των σπουδαστών.
Άλλωστε, υποτίθεται πως οι ειδικοί είμαστε εμείς. Η διδασκαλία δεν είναι sur mesure για τον κάθε ένα. Μικρές τροποποιήσεις υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν. Λάστιχο όμως δεν δυνάμεθα να γίνουμε. Ο άνθρωπος - λάστιχο, ήταν ένας και τον έλεγαν Τιραμόλα στα κόμικς. Εμείς τέτοιες δυνατότητες δεν έχουμε!
No comments:
Post a Comment