Η προδιαγεγραμμένη πορεία της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εκμάθηση των Αγγλικών

του Μανόλη Μπουχαλάκη

Ο ενθουσιασμός που προκαλεί η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) στις τάξεις κάποιων διδασκόντων, είναι εν μέρει δικαιολογημένος. Δεν είναι μικρό πράγμα να λες στο ChatGPT "φτιάξε μου πέντε ασκήσεις γραμματικής και δύο κείμενα με πολλαπλές επιλογές κατανόησης" και σε λίγα δευτερόλεπτα να έχεις το υλικό που ζήτησες.

Μέχρι τώρα, η κατασκευή custom υλικού ήταν μια μικρή οδύσσεια. Πολλοί εκδοτικοί οίκοι ήταν και είναι "οχυρωμένοι" πίσω από το υλικό στο οποίο έχουν την πνευματική ιδιοκτησία και δεν έχουν αποδεσμεύσει πολύ υλικό για τους καθηγητές παρά μόνο αυτό που έχει άμεση σχέση με τους τίτλους των βιβλίων που έχουν εκδώσει.

Όποιος, δε, αναζητούσε δωρεάν υλικό στο Ίντερνετ, συχνά έπεφτε πάνω σε μνημειώδους προχειρότητας ιστοσελίδες με εργασίες φτιαγμένες από ανθρώπους εξαιρετικά περιορισμένων γνώσεων, με πολλά λάθη και απίθανα, ατυχέστατα παραδείγματα.

Συν τοις άλλοις είχαμε και τη δαμόκλειο σπάθη της απειλής νομικών κυρώσεων για όσους έβγαζαν μια φωτοτυπία από βιβλίο για εξτρά υλικό στην τάξη (αξέχαστα τα emails εκδοτικού οίκου που πληροφορούσε πως έχουν υποβληθεί Χ μηνύσεις για φωτοτυπίες βιβλίων τους).

Όλα αυτά η Τεχνητή Νοημοσύνη ήρθε να τα ταρακουνήσει εκ θεμελίων. Τώρα, ουδέν θέμα παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων υφίσταται, ενώ το υλικό είναι κατά κανόνα ακριβές και με δυνατότητα βαθμονόμησης του σε ευκολότερο ή δυσκολότερο.

Προφανώς το παλαιό σύστημα πλέον έχει τελειώσει και αναμένεται μεγαλύτερη ενσωμάτωση εργαλείων ΑΙ στη συγγραφή βιβλίων και τεστ. Το κατά πόσο αυτό θα επηρεάσει τις συγγραφικές ομάδες των εκδοτικών οίκων, μένει να φανεί.

Πάμε τώρα στους μαθητές. 

Εδώ τα πράγματα είναι πολύ απλά. Θα υπάρξουν τρεις περιπτώσεις χρήσης της ΑΙ. Η πρώτη περίπτωση σπουδαστών θα είναι αυτοί που θα πατήσουν πάνω στην ΑΙ για να κάνουν επαλήθευση των γνώσεων τους, δηλαδή η Τεχνητή Νοημοσύνη θα λειτουργήσει επικουρικά και ως επιπλέον εξάσκηση.

Η δεύτερη περίπτωση είναι οι λεγόμενοι μέτριοι μαθητές οι οποίοι θα μπορέσουν να πάρουν κάποια παραπάνω βοήθεια σε συνδυασμό με την καθοδήγηση του καθηγητή, ώστε να έχουν την ευκαιρία να καλύψουν τα κενά τους πριν φτάσουν σε δύσκολες τάξεις.

Η τρίτη περίπτωση αφορά μαθητές που για διάφορους λόγους δεν έχουν ζήλο για μάθηση και θεωρούν πως εκτελούν αγγαρεία. Εδώ η χρήση της ΑΙ αναμένεται να είναι εκτεταμένη και υπό τη μορφή πλαστών εκθέσεων και εργασιών. Φυσικά, ο έμπειρος καθηγητής πολύ εύκολα θα μπορέσει να διαπιστώσει την απάτη, αν και δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα αν ο σπουδαστής επιλέγει συνειδητά να εξαπατά τον εαυτό του και τους άλλους.

Είναι ασφαλές να συμπεράνουμε πως κεντρικός πυλώνας της μάθησης θα παραμείνει η ανθρώπινη προσπάθεια, η ανθρώπινη νοημοσύνη και οι ικανότητες του κάθε ανθρώπου. Εξίσου αναμενόμενη είναι η αύξηση των κρουσμάτων παραπλάνησης και χαλαρότητας από την πλευρά των σπουδαστών, κάτι όμως το οποίο πρέπει να τους υποδειχθεί ως επιβλαβές καθότι στην αληθινή ζωή το μυαλό και οι δεξιότητες παίζουν σημασία.