του Μανόλη Μπουχαλάκη
Πληθαίνουν τα συνέδρια και τα σεμινάρια που καταπιάνονται με την τεχνητή νοημοσύνη. Και γιατί όχι, θα έλεγε κάποιος. Νέο "φρούτο" είναι αυτό, ίσως αύριο να το βλέπουμε παντού. Γιατί να μην δούμε αν και πως μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε στην εκμάθηση της αγγλικής;
Λοιπόν, όπως όλα στη γη επάνω, και η τεχνητή νοημοσύνη έχει δύο όψεις. Εξαρτάται από τον άνθρωπο να κάνει καλή χρήση αυτής της τεχνολογίας ή αν αυτή τον αλλοιώσει σε επικίνδυνο βαθμό.
Άν οι αλγόριθμοι της τεχνητής νοημοσύνης μας βοηθήσουν να βρεθούν θεραπείες σε ανίατες αρρώστιες ή φέρουν επανάσταση στην καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και των κοινωνικών ανισοτήτων μέσω πρόσβασης στη γνώση, φυσικά και μπορούν να βοηθήσουν και στην εκμάθηση της αγγλικής.
Άν όμως χρησιμοποιηθούν με δόλιο τρόπο για να υποκαταστήσουν τον άνθρωπο, τότε σε λίγα χρόνια η κοινωνία μας θα είναι ένα είδος "Μάτριξ" και μια δυστοπία τύπου "1984".
Είναι εντυπωσιακό να μας παρουσιάσει ένα λογισμικό AI μια όμορφη έκθεση ή να μας κάνει το συνομιλητή σε άπταιστα αγγλικά. Είναι ωραίο να μας πλάσει μια ιστορία, ένα διδακτικό κείμενο.
Είναι όμως ανατριχιαστικό να γίνει μέρος του ψυχισμού μας και της καθημερινότητας μας.
Η τεχνολογία εξελίσσεται και μαζί και οι αλγόριθμοι που μας δίνουν αποτελέσματα. Και αν ένας αλγόριθμος μας δώσει τη λύση σε ένα πρόβλημα φυσικής ή μαθηματικών που ταλανίζει τους επιστήμονες εδώ και διακόσια χρόνια, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ποθεί κανείς την παρέμβαση ενός τέτοιου προγράμματος στην καθημερινή ζωή.
Δεν γίνεται να αντικαταστήσει την έστω στρεβλή ανθρώπινη φύση. Και αν και θαυμάζει κανείς ένα τέτοιο πρόγραμμα ζωγραφικής που φτιάχνει εντυπωσιακά τοπία ή πορτρέτα, το ανθρώπινο χέρι και μυαλό πάντα θα είναι μοναδικό. Κι ας ζωγραφίζει σαν τον Edvard Munch ή σαν ζωγράφος αφηρημένης τέχνης.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι θεός και δεν πρέπει να της αποδίδονται "θεϊκές" ιδιότητες.
Εκτίμηση του γράφοντος είναι πως προς στιγμήν ελάχιστα έχει να προσφέρει στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Ίσως σύντομα να δούμε πολλές νέες εφαρμογές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, κάτι που σίγουρα θα ήταν ευπρόσδεκτο.
Όμως, επειδή η ανθρώπινη φύση έχει την τάση να εξαπατά, δεν αποκλείεται να γίνουν απόπειρες στρογγυλοποίησης ή ωραιοποίησης των ικανοτήτων των μαθητών για να περνούν πιο εύκολα στις εξετάσεις ή να δίνουν μια λανθασμένη εικόνα στον καθηγητή.
Έτσι λοιπόν, είναι ορθότερο να επικεντρωθεί η κοινότητα των εκπαιδευτικών στα υπάρχοντα ζητήματα που απασχολούν τον καθηγητή παρά να αναλώνεται σε φιλοσοφικές και ψυχολογικές αναλύσεις περί της τεχνητής νοημοσύνης.
Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί πως το ΑΙ είναι χρήσιμο ως εργαλείο και ως βοηθός αλλά με τη λάθος χρήση μπορεί να γίνει δυνάστης και να κάνει το ψέμα καθημερινότητα και τα όρια μεταξύ του ανθρώπινου και του "ηλεκτρονικού" μυαλού δυσδιάκριτα.
No comments:
Post a Comment