Η ανάγκη αλλαγής των πολυμέσων στις σειρές βιβλίων

 

του Μανόλη Μπουχαλάκη

Η άφιξη των πολυμέσων στις αρχές της δεκαετίας του '90 έφερε μια πραγματική επανάσταση στη διδασκαλία των αγγλικών. 

Για πρώτη φορά ο διδάσκων είχε τη δυνατότητα, εκτός από τις παλαιού τύπου κασέτες ή βιντεοκασέτες, να προσφέρει στους μαθητές βίντεο, γραφικά και ήχο μαζί ώστε αυτοί να δουν το βιβλίο με τελείως άλλη ματιά.

Οι τότε υπολογιστές που ανέλαβαν το έργο της μετάβασης στην εποχή των multimedia ήταν οι 386 και 486, "ΙΒΜ συμβατοί" όπως λέγαμε στη γλώσσα της τεχνολογίας για τα personal computers.

Κατόπιν, ήρθαν οι Pentium, οι επεξεργαστές AMD, οι 2 πυρήνων, οι 4 πυρήνων, οι εξελιγμένες κάρτες γραφικών, οι "θηριώδεις" RAM, οι "αχανείς" σκληροί δίσκοι και φυσικά η ιλιγγιώδης ανάπτυξη των ταχυτήτων στο Ίντερνετ.

Πλέον, στο "παιχνίδι" μπαίνει η τεχνητή νοημοσύνη και η εικονική πραγματικότητα ενώ οι τεχνολογίες 3d animation έχουν φτάσει σε κορυφαία επίπεδα χωρίς να διαφαίνεται στασιμότητα στην εξέλιξη τους.

Οι εκδοτικοί οίκοι προσπάθησαν, είναι η αλήθεια, να συμβαδίσουν με αυτή τη φρενήρη εξέλιξη. Στην αρχή με CD-ROM , κατόπιν με DVD, ύστερα με whiteboard software που περιείχε cartoons, animations, video clips με ηθοποιούς και μίνι - ντοκιμαντέρ που εμπλούτισαν τη διδακτέα ύλη.

Όλα αυτά είχαν και έχουν κόστος και κόπο.

Όμως, η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι πια τέτοια που το παιχνίδι έχει χαθεί.

Τα ενίοτε περίεργα σχεδιασμένα cartoons με τις αδέξιες κινήσεις προκαλούν γέλιο ή βαρεμάρα ενώ είναι έκδηλη η αδιαφορία για τον κόσμο, για τον πλανήτη συνολικά. Οι δε δραστηριότητες τύπου CLIL ( Content and Language Integrated Learning ) δεν ελκύουν μεγάλη μερίδα των μαθητών ακόμη και αν προωθούνται μέσα από, κατά τα άλλα, ενδιαφέροντα βίντεο.

Φυσικά, είναι αδύνατον - και άδικο - να περιμένει κανείς ένα εκδοτικό οίκο να φτιάξει καρτούν ποιότητας Pixar ή Dreamworks. Δεν υπάρχουν τέτοιοι πόροι σε κανένα εκδοτικό οίκο ανά τον κόσμο για κορυφαίας τεχνολογίας animations. Επίσης, είναι αναγκασμένοι οι εκδοτικοί οίκοι να φοράνε το "ζουρλομανδύα" της σφιχτής και πολύ συγκεκριμένης ύλης που υπάρχει σε κάθε τάξη με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση ή ακόμη και τον εκμηδενισμό της δημιουργικότητας στα θέματα των πολυμέσων.

Επειδή λοιπόν δεν μπορεί να υπάρξει σύγκλιση με τις τεχνολογικές εξελίξεις ή με τη μόδα των applications / games που αναφύονται στην αγορά, πλέον ο κόσμος των EFL editions καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις.

Μια εξ αυτών είναι η πλήρης εξαφάνιση των ανόητων computer generated cartoons ή εν πάση περιπτώσει όσων μοιάζουν με γκροτέσκα σκίτσα γεμάτα γωνίες και περίεργα σχήματα και η επιστροφή σε σκίτσα τύπου ζωγραφιάς (δείτε δείγμα παρακάτω):

                        

Επίσης, είναι ανάγκη να επανέλθουν όλα σε απεικονίσεις κανονικών ανθρώπων με βίντεο με ενήλικες και παιδιά που προσομοιάζουν καθημερινές καταστάσεις, χωρίς τέρατα, μάγους, κακούς και ήρωες. 

Ευρηματικότητα σίγουρα υπάρχει ώστε η ύλη να αποδίδεται με μπρίο, χιούμορ, καλοσύνη και πειθώ.

Το μόνο που πρέπει να διατηρηθεί είναι τα παιχνίδια τύπου who wants to be a millionaire ή φιδάκι, memory games, κλπ, τα οποία δεν απαιτούν εξελιγμένα γραφικά και επίσης ψυχαγωγούν τα παιδιά.

Η πλήρης λοιπόν αναμόρφωση και αλλαγή των πολυμέσων σε συνδυασμό με την απάλειψη του 60% των ασκήσεων στα διάφορα components, είναι βήματα, κατά τον γράφοντα, που θα απαλλάξουν τους εκδοτικούς οίκους από μια χαμένη μάχη με την τεχνολογία, όπως και τους μαθητές από ανούσιες προσπάθειες ωραιοποίησης της ύλης.