Διαβαίνοντας το Ρουβίκωνα των εξετάσεων

 

του Μανόλη Μπουχαλάκη

Οι εξετάσεις γλωσσομάθειας όπως έχουμε προαναφέρει, δεν είναι το παν, αλλά μια αφετηρία στην πορεία εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας. Δεν είναι το τέλος, όπως ίσως νομίζουν μερικοί.

Όποιος περάσει αυτό το ορόσημο, δικαιούται να πληροφορηθεί για τα επόμενα βήματα του. 

Ενδεικτικά, θα μπορούσε ο διδάσκων να τον πληροφορήσει για τα παρακάτω:

Α) Αν ο επιτυχών βγει στο εξωτερικό, θα πρέπει να ξέρει πως στις αγγλόφωνες χώρες τον περιμένει ένα σοκ και όχι μόνο πολιτισμικό. Θα ακούσει άλλα αγγλικά με άλλες προφορές και ιδιωματισμούς. Το σοκ αυτό θα ξεπεραστεί μόνο με την ενεργή έρευνα και ανάμιξη με τον ντόπιο πληθυσμό. 

Β) Άν το πιστοποιητικό των αγγλικών είναι μόνο για το ΑΣΕΠ, θα πρέπει ο επιτυχών να έχει υπόψη πως και άλλοι θα έχουν παρόμοια πιστοποιητικά και ενδεχομένως και δύο εξ αυτών. Επίσης, και επειδή άλλα μετράνε στο ΑΣΕΠ όπως τα υπόλοιπα τυπικά προσόντα (βαθμοί απολυτηρίων, πτυχίων, προϋπηρεσία, κλπ), μόνη η πιστοποίηση των αγγλικών δεν αποτελεί στοιχείο επιλογής. 

Γ) Άν ο επιτυχών θέλει να κάνει μεταπτυχιακό, ένα δίπλωμα C2 θα βοηθήσει αφάνταστα, υπό την προϋπόθεση να εργαστεί σκληρά στις εργασίες του και να μην μπει στον πειρασμό να καταφύγει σε "συγγραφείς" ή να κάνει λογοκλοπή. Η κατοχή ενός πιστοποιητικού "κουμπώνει" στο χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Επειδή στα πανεπιστήμια δεν ασχολούνται με το inversion ή τον πλάγιο λόγο, θα χρειαστεί να αποτυπώσει ο μεταπτυχιακός σπουδαστής τη σκέψη του με βάση τη βιβλιογραφία και τα ακαδημαϊκά πρότυπα. 

Έτσι, τα αγγλικά που θα χρειαστεί να γράψει σε κάποιο abstract για παράδειγμα θα πρέπει να είναι προϊόν της σκέψης και της έκφρασης του. Τους οποίους τρόπους σκέψης και έκφρασης τους ξέρει ο καθηγητής του και άρα αυτούς συγκεκριμένα τους τρόπους θα θελήσει να δει και όχι τον τρόπο γραφής ενός άλλου, ενός "ενδιάμεσου".

Δ) Άν στόχος του πιστοποιητικού είναι η εξέλιξη στην εργασία του, τότε πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει συνέχεια στη μελέτη αφενός της εργασιακής ορολογίας και αφετέρου στη μελέτη των γενικών αγγλικών για να μην ξεχαστεί και παραμεληθεί ο κόπος του μέχρι τώρα.

Είναι λοιπόν καλό να δίδονται συμβουλές και όχι απλώς να λέμε "συγχαρητήρια, πέτυχες" άπαξ και ο σπουδαστής επιτύχει στις εξετάσεις γλωσσομάθειας. Επειδή δε πολλές φορές μικρά παιδιά δίνουν εξετάσεις, οι πληροφορίες αυτές πρέπει να μεταφέρονται στους γονείς. 

Κι αυτό επειδή πολλοί θεωρούν πως είτε θα ανοιχτούν οι πόρτες των πανεπιστημίων του εξωτερικού στο παιδί τους με ένα δίπλωμα C2, είτε πως θα εξασφαλίσουν σίγουρο εργασιακό μέλλον, κάτι που φυσικά δεν είναι δεδομένο.