Ο σωστός καθηγητής

 του Μανόλη Μπουχαλάκη

Ο σωστός καθηγητής είναι, τελικά, ένα mirage, ένα "φάντασμα" που υπάρχει στο μυαλό και μόνο των γονέων και των εργοδοτών. Κι αυτό διότι έκαστος έχει τις δικές του "προδιαγραφές" για το τι συνιστά καλό καθηγητή.

Άλλοι θεωρούν πως τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά δίνουν αξία. Άλλοι, πως η καλοσύνη, η μεταδοτικότητα και η θετική διάθεση κερδίζουν το παιχνίδι. 

Κάποιοι εργοδότες θεωρούν πως σωστός καθηγητής είναι αυτός που κάνει ο,τι του πουν οι άλλοι, ακόμα και οι γραμματείς του φροντιστηρίου.

Μερικοί γονείς πιστεύουν πως ο καθηγητής που παίρνει πενταροδεκάρες και κάθεται και δέκα λεπτά παραπάνω είναι το πιο λαμπρό....αστέρι.

Λοιπόν, τίποτα εξ αυτών δεν ισχύει.

Ναι μεν ο καθηγητής απαιτείται να έχει γνώσεις, και μάλιστα πάρα, πάρα πολλές. Η αποφοίτηση ωστόσο από μια σχολή αγγλικής φιλολογίας τη σήμερον δεν σημαίνει πως ο πτυχιούχος έχει σφαιρική γνώση του κόσμου γύρω του.

Απαιτούνται γνώσεις, έστω και σε γενικό επίπεδο, κοινωνιολογίας, ψυχολογίας, κινηματογράφου, τεχνών, μουσικής, λογοτεχνίας, ιστορίας, gaming, τεχνολογίας και πολλών άλλων.

Κι αυτό διότι στα μεγάλα επίπεδα είθισται να δίδεται μεγάλο βάρος σε "βαριά" θέματα που άπτονται όλων των παραπάνω θεματικών πεδίων. Μαζί με αυτά, ειδικό βάρος δίδεται επίσης στις τάσεις της σύγχρονης εποχής όπως οι νέες εφαρμογές στα smartphones, τα κοινωνικά δίκτυα, την τεχνητή νοημοσύνη και σε άλλα πολλά.

Καθηγητής ο οποίος μένει πίσω σε αυτά, θα αντιμετωπίσει προβλήματα.

Πέραν των γνώσεων, ο καθηγητής οφείλει να εμπνέει τους μαθητές για να αγαπήσουν τον κόσμο γύρω τους, να τον μάθουν και να τον εξερευνήσουν. Άλλωστε αυτός είναι και ο σκοπός μιας ξένης γλώσσας, το άνοιγμα νέων δρόμων προς άλλες κουλτούρες και πολιτισμούς. 

Έτσι, ο καθηγητής οφείλει να έχει έναν αέρα κοσμοπολιτισμού και ανοικτού μυαλού, χωρίς να είναι παγιδευμένος σε στερεότυπα.

Ο καθηγητής αυτός, οφείλει επίσης να υπερασπίζεται τον εαυτό του και το κύρος του από κακούς επαγγελματίες που θα θελήσουν να τον εκμεταλλευτούν ζητώντας του να εργάζεται με 3 ή 4 ή 5 ευρώ την ώρα. Η αποκόμιση γνώσεων και πείρας δεν δύναται να τιμάται στα όρια του εξευτελισμού χάριν μιας ασαφούς "αγοράς". 

Τέλος, ο "σωστός" καθηγητής πρέπει να εξελίσσεται συνεχώς και να μαθαίνει τον τρόπο χειρισμού των δύσκολων μαθητών. Συχνά ο διδάσκων καλείται να κάνει τον διαγνώστη μαθησιακών δυσκολιών, τον εξομολογητή ή τον παρηγορητή των ανθρώπων, κάτι το οποίο εκφεύγει συχνά των δυνατοτήτων του.

Είναι λοιπόν αυτονόητο πως ο "σωστός καθηγητής" είναι αυτός που εξελίσσει τον εαυτό του και που διαφυλάττει το κύρος του, σεβόμενος παράλληλα το σπουδαστή με τις ιδιαιτερότητες του. 

Σωστός καθηγητής δεν είναι αυτός που αντιλαμβάνονται μερικοί γονείς και εργοδότες!