Επιτέλους, κάντε κάτι με τα βιβλία!

 

του Μανόλη Μπουχαλάκη

Τελικά ως φαίνεται βαδίζουμε σε ένα ομοιόμορφο σύστημα και νοοτροπία που πλέον απαντώνται όλο και συχνότερα στα πακέτα των EFL Coursebooks.

Δηλαδή;

Πυκνότατη ύλη, χαοτικά χρώματα και εικόνες που δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος, activities που βγαίνουν από το πουθενά και καταιγισμός από γραμματικά φαινόμενα.

Και σαν να μην έφτανε όλο τούτο το χάος, στο "καπάκι" και η εισαγωγή όλων των skills : reading - speaking - listening - writing σε ένα module.

Και αν αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν περίπου ευνόητα σε επίπεδα άνω του Β1, τώρα μετά λύπης και τρόμου βλέπουμε αυτά να ισχύουν πλέον από το επίπεδο Α1.

Κρούω εντονότατα τον κώδωνα του κινδύνου:

Πάρτε το αλλιώς εκεί στους εκδοτικούς οίκους!

ΜΗΝ συνεχίσετε να επενδύετε σε ανώφελα πρότζεκτ. ΔΕΝ είναι έτσι η πραγματική τάξη! 

Η αμάθεια, η ημιμάθεια και οι πολλές δυσκολίες απαντώνται σε ένα τεράστιο ποσοστό των μαθητών. Δεν γίνεται να υποφέρει τόσος κόσμος και μαζί και οι καθηγητές για τη συμπίεση και τη συμπύκνωση της ύλης.

Δεν γίνεται να ρυθμίζουν τη μαθησιακή διαδικασία μερικοί ξιπασμένοι γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να δίνουν πιστοποιήσεις από την έκτη δημοτικού ή από την πρώτη γυμνασίου.

ΔΕΝ μαθαίνονται τα γραμματικά φαινόμενα τόσο εύκολα, πόσο μάλλον σε μια ενότητα να κατεβάζετε τρία, τέσσερα ή πέντε φαινόμενα περιμένοντας (?) τους μαθητές να τα αφομοιώσουν.

Αλλάξτε ρότα τώρα!

Δημιουργήστε σειρές που θα απευθύνονται σε απλούς και καθημερινούς μαθητές που έχουν μεν δίψα για μάθηση αλλά που δεν είναι "καλιμπραρισμένοι" ή "αυτοματοποιημένοι" στο να πάνε να δώσουν εξετάσεις ει δυνατόν και στο νήπιο.

Αφήστε τις φρενήρεις σειρές σας για τους γρήγορους και φτιάξτε άλλες για τους πιο αργούς.

Άν θέλετε να λέγεστε συμπεριληπτικοί, μότο της εποχής άλλωστε.

Αλλιώς βγάλτε μια ταμπέλα που να λέει "Για όσους μπορούν μόνο!"